Sobótka, czyli do ognia marsz!

Czy sobótka jest w sobotę? Jakie miała znaczenie dla Słowian. Co to właściwie jest ta sobótka? Wszystko Wam opowiem. Chodźcie!

Sobótka. Co o niej wiemy?

Po raz pierwszy nazwa sobótka została odnotowana w XIII wieku. Określano nią świętą dla Słowian górę Ślężę. To właśnie z XIII wieku pochodzą wzmianki o tanecznych kręgach kobiet pląsających przy ogniskach w trakcie przesilenia letniego. Tańczące dziewczęta były ubrane na biało i koniecznie musiały być przepasane bylicą, którą uważano za czarodziejskie, magiczne zielę o niezwykłej mocy. Tańcom towarzyszyło odśpiewywanie miłosnych pieśni.

Noc świętojańska od zawsze była porą zalotów. Do ognisk rozpalanych w lesie przychodzili także chłopcy. Niekiedy rozpalali własne ognie i popisywali się zręcznością, skacząc przez płomienie. Czasami przez ogień skakano parami – kawalerowie wraz z pannami, mocno trzymając się za ręce. Udany skok wróżył im gorącą miłość i wierność, aż po grób.

Wierzono, że sobótkowe ogniska posiadały oczyszczającą moc. Zwłaszcza, jeśli do ogniska wrzucało się czarodziejskie zielę, przede wszystkim wspomnianą wcześniej bylicę. Zadaniem bylicy było niweczyć wszelkie zakusy i niecne praktyki czarownic. Jak można łatwo się domyślić, ogromna ilość traw i ziół, którą wrzucano do ogniska, sprawiała często halucynogenne opary.

Sobótka w różnych regionach Polski

W Małopolsce przed wieczorem wygaszano wszystkie domowe ogniska i ponownie rozpalano je nad ranem, przyniesioną do domu tlącą się hubką lub pochodnią zapaloną od sobótki. Na Pomorzu, oprócz sobótkowych ognisk, zapalano także beczki smolne oraz nasycone smołą miotły i wiechcie i płonące umieszczano na wysokich słupach.

Z czasem sobótka stała się formą zabawy i stan utrzymuje się do dzisiaj.

Źródła:

  1. B. Ogrodowska, Polskie obrzędy i zwyczaje doroczne.
  2. Dydowiczowa, Zwyczaje i obrzędy doroczne.
  3. Gieysztor, Mitologia Słowian.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *